• TECHNOLOGIA
• IMPREGNACJA
• APROBATA
• PŁYTKI KOLCZASTE
• PREFABRYKACJA
• KSZTAŁTY WIĄZARÓW
• PODZIAŁ WIĄZARÓW

ERAGA Sp. z o.o.
ul. Cienista 20 lok.17
02-439 Warszawa

Regon: 001338058
NIP: 526-020-74-04
KRS: 0000099045

tel: 022 211-18-90
tel: 022 891-13-06
fax: 022 212-89-60

email:biuro@eraga.com.pl

Firma "ERAGA" Sp. z o.o. oferuje dostawę gotowych konstrukcji dachowych lub stropowych produkowanych w systemie płytek wielogwoździowych.

Płytki kolczaste eliminują takie użycie młotka i gwoździ. Inżynier w zakładzie używając specjalistycznego oprogramowania RoofCon/TrussCon projektuje konstrukcje. Wycięte elementy układa się w szablonie tworząc kształt wiązara. W węzłach wprasowuje się według projektu płytki kolczaste .

W ten sposób powstają po kolei wszystkie części składowe konstrukcji dachu. Technologia łączenia płytkami pozwala uzyskać dowolne kształty wiązarów .
Na podstawie dokumentacji cięć uzyskanej z programu wycina się na precyzyjnej pile poprzecznej poszczególne elementy wiązarów. Do ich produkcji używa się wyłącznie tarcicy suszonej komorowo. Tak przygotowany materiał jest bardziej odporny na owady, grzyby i pleśnie, a zamocowane do konstrukcji więźby płyty kartonowo-gipsowe nie pękają i nie powstają szczeliny.

Do łączenia wiązarów z litego drewna stosuje się ocynkowane lub nierdzewne blachy z wytłoczonymi z jednej strony kolcami - tzw. płytki kolczaste. Konstrukcje z ich zastosowaniem stały się w ciągu ostatnich dwudziestu lat najpopularniejszą metodą wznoszenia więźby dachowej we Francji, Wielkiej Brytanii, Niemczech, Szwecji, Czechach i wielu innych krajach. Płytki Mitek posiadają atesty polskiego Instytutu Techniki Budowlanej.
Montaż zestawu gotowych wiązarów w całą konstrukcję dachu. Wiązary pasowane w szablonach gwarantują równe połacie dachowe. Wiązary mogą mieć rozpiętość do 30 m bez podpory.

Główne dziedziny zastosowania technologii konstrukcji z płytami kolczastymi to:

• budownictwo mieszkaniowe (domy z poddaszami mieszkalnymi i nieużytkowymi),
• nadbudowa na płaskich dachach,
• supermarkety (ALDI, LIDL), hale hurtowni, centrów i pasaży handlowych,
• obiekty sportowe (sale gimnastyczne, zadaszenia kortów tenisowych, widowni, siłowni i strzelnic),
• budynki rolnicze (fermy drobiu, stajnie, stodoły, wiaty, ujeżdżalnie koni),
• obiekty przemysłowe (hale produkcyjne, magazynowe, rampy).

Główną przyczyną szybkiego wzrostu popularności systemu jest fakt, że jest tańszym rozwiązaniem od tradycyjnych. Jest to możliwe z uwagi na:

• przemysłowy charakter wytwarzania,
• mniejsze zużycie tarcicy,
• zastępowanie stropu betonowego przez pas dolny wiązarów,
• komputerową optymalizację konstrukcji,
• zastępowanie przez tarcicę droższych materiałów w wiązarach (stali, żelbetonu, drewna klejonego).

System prefabrykacji pozwala produkować cały szereg typów wiązarów. Najczęściej spotyka się kilkanaście podstawowych rodzajów lecz ich kształt jest praktycznie dowolny.

Po zaprojektowaniu i wyliczeniu projektu piły obrotowe wycinają elementy zgodnie z dokumentacją produkcyjną (tzw. "listą cięć" generowaną przez program TrussCon). Tarcza piły jest ustawiana pod właściwym kątem w sposób automatyczny. Niektóre modele posiadają również możliwość jej pochylania. W najnowocześniejszych modelach pił, lista cięć może być przesyłana modemem z biura konstrukcyjnego bezpośrednio do komputera maszyny. Transmitowany plik zawiera liczbę poszczególnych elementów i komendy sterujące dla tarczy (pod jakim kątem winna się obrócić i pochylić) oraz dla zderzaków oporowych (jak długi ma być element). Linia piły mogą być rozbudowywana o głowice frezujące, prasy do łączenia elementów na długość, automatyczne sztaplarki itp.

Kolejnym elementem jest połączenie elementów płytkami kolczastymi za pomocą pras. Stanowisko technologiczne prasowania składa się z:

• głowicy prasującej, o nacisku 18-50 ton, zawieszonej na suwnicy lub ramieniu (mocowanym do ściany hali lub wolnostojącej kolumny),
• zestawu stolików stojących na podłodze stalowej (właściwa pozycja stolików jest utrzymywana dzięki magnesom lub elektromagnesom, w jakie są wyposażone).

W miejsca dokładnie określone dokumentacją produkcyjną są ustawiane wyspecyfikowane płytki (kolcami do wewnątrz) i tak przygotowane węzły są zaciskane głowicą prasującą. Szablony dociskowe na stolikach zapewniają dokładność i powtarzalność wymiarów wytwarzanych wiązarów.
Kolejnym etapem jest montaż wszystkich elementów konstrukcji w całość - na obiekcie.

Montaż dokonuje się w oparciu o plan, wykonywany przez program. W zależności od ciężaru wiązarów, wysokości budynków, możliwości dojazdu itp. montuje się konstrukcję ręcznie lub z użyciem dźwigu. Typową więźbę na domu jednorodzinnym montuje się z reguły w ciągu 1 dnia.
Wymiary poszczególnych elementów konstrukcji mogą uniemożliwiać ich transport lub też wymagać specjalistycznych środków przewozu, co pociągać może za sobą wysokie koszty. Z tych względów system prefabrykacji przewiduje podział wiązarów.